“Everyone wants to be right, but no one stops to consider if their idea of right is right.”
“People do not decide their futures, they decide their habits and their habits decide their futures.”

Wat is Alexander Techniek?


Een techniek die aan het einde van de 19de eeuw werd ontwikkeld door F.M. Alexander. Alexander was acteur, en kreeg op een bepaald moment last van heesheid telkens hij een podium beklom. Omdat hij daar in het dagelijks leven géén last van had, probeerde hij te ontdekken wát hij dan precies anders deed als hij voor een publiek stond. Door zichzelf nauwlettend te observeren in de spiegel leerde hij subtiele maar belangrijke verschillen te herkennen. Hij ontwikkelde een procedure die hem ervan weerhield te hervallen in oude gewoontes. Toen hij vervolgens zijn techniek begon te onderwijzen, ontdekte hij al snel dat zijn hernieuwde soepele functioneren het best werd gecommuniceerd door zijn handen te gebruiken bij de aanwijzingen. Met de Alexander Techniek leert men om inspanning tot het strikt noodzakelijke te beperken door praktische anatomische kennis te combineren met de toepassing van de basisprincipes van de techniek.


"You are not here to do exercises, or to learn to do something right, but to get able to meet a stimulus that always puts you wrong and to learn to deal with it."
"You translate everything--whether physical, mental, or spiritual into muscular tension."


Voor wie is het bedoeld?


Voor iedereen die zin heeft om zijn gezondheid en coördinatie te verbeteren of meer plezier te beleven aan bewegen. Verworven kennis in vraag durven stellen is een pluspunt.


Is het een vorm van Alternatieve Geneeskunde?


Eigenlijk niet. Het gaat immers niet om een behandeling. Het is eerder een vorm van lichaamshygiëne die je kan aanleren. Ze heeft gunstige effecten op de gezondheid, of je nu klachten hebt of niet.


“Everyone is always teaching one what to do, leaving us still doing the things we shouldn’t do.”

“You can’t do something you don’t know, if you keep on doing what you do know.”

Hoe kan ik het leren?

Door met enige regelmaat lessen te nemen. Een les omvat uitleg omtrent de anatomie waar nodig, werk in en rond een stoel, en liggend op een tafel, terwijl de leraar met zijn/haar handen een nieuwe ervaring bewerkstelligt. Loszittende kleding is aangeraden.

Hoeveel lessen heb ik nodig?

Normaal gezien zijn een tiental lessen voldoende om met de basisprincipes kennis te maken. Klassiek wordt meestal een lessenreeks van dertig aangeraden, maar ook verder op de weg valt nog heel wat te ontdekken. In het begin wordt sterk aangeraden minstens eens per week les te nemen: het gaat immers om een leerproces. Minder lessen nemen om geld uit te sparen is dus paradoxaal genoeg ook duurder. Je kan beter af en toe een periode wekelijks les nemen, dan de lessen te ver te spreiden. Naarmate de leerling zelfstandiger wordt en meer inzichten verwerft worden de lessen wel efficiënter, en kan zelfs een enkele les eens in de zoveel tijd veel bijdragen aan het welzijn/leerproces. Een lessenreeks is inderdaad een investering, maar de baten zijn dan ook enorm. 


"There is only one way of saying what the work is and what we are doing: we are giving Nature her opportunity. This is a definition allowing for change and growth."

Wat zijn de effecten?

De Alexander Techniek kan zeer nuttig zijn voor mensen met rugklachten, RSI, of andere gezondheidsproblemen. Andere leerlingen verbeteren er hun artistieke prestaties mee (muzikanten, acteurs, dansers,...). Ook blijkt Alexander Techniek een krachtig instrument te zijn voor mensen die op zoek zijn naar meer persoonlijke ontwikkeling en groei.  Mensen die met pijnklachten zijn vastgelopen in bijvoorbeeld Yoga of andere disciplines, kunnen zeker hun voordeel doen door les te nemen. Als u nog vragen hebt over wat de Alexander Techniek wel of niet voor u kan betekenen, kunt u contact met me opnemen, zelf wat meer informatie inwinnen op internet, of kom gewoon eens een les uitproberen.


“One of the most remarkable of man's characteristics is his capacity for becoming used to conditions of almost any kind, whether good or bad, both in the self and in the environment, and once he has become used to such conditions they seem to him both right and natural. This capacity is a boon when it enables him to adapt himself to conditions which are desirable, but it may prove a great danger when the conditions are undesirable. When his sensory appreciation is untrustworthy, it is possible for him to become so familiar with seriously harmful conditions of misuse of himself that these malconditions will feel right and comfortable.”